Ons is besig om te praat oor motivering en die vraag ‘waarop is jou oog gevestig?’ Ons aktiwiteite op die aarde (die hardloop van die wedloop), moet aangedryf word vanuit die prys wat vir ons wag.

Ons het gesê dat Jesus se kruiswoord “volbring” eintlik die saad is vir sy geslag, die gelowiges na die kruis, om al die voornemens van God te vervul op die aarde sodat Jesus kan terugkom.

Daar is een ding wat ons nooit moet vegeet nie – God werk na die plek van volheid (volbring – die voltooide werk – die vervulling van al die voornemens wat in sy hart was reeds van lank voor die grondlegging van die wêreld af).

As God praat van volheid, dan bedoel Hy om klaar te maak, en dit is nie net ’n werk wat klaargemaak moet word nie, maar ook ons moet kom tot by die punt van volheid, maw die werk moet ook in ons klaargemaak word sodat ons kan kom tot by die punt waar God ons herstel wil sien in Jesus Christus.

Wedergeboorte is nie genoeg nie – daar is nog steeds die proses van redding wat die redding van die siel insluit, en juis dit is die eindpunt van ons geloof. Daar is dus ’n eindpunt wat nie die (fisiese) dood is nie, maar ’n plek in God waar alles tot finale rus kan kom.

Die skrywer van Hebreërs sê dit so in Heb 4:9

Daar bly dus ’n sabbatsrus oor vir die volk van God;

Om die werk klaar te maak, beteken dus om by daardie punt te kom waar alles voltooi is, waar Jesus weer by ons sal wees en waar almal met verheerlikte liggame sal leef in die teenwoordigheid van God.

Dis juis hierdie einde wat ons grootste motivering behoort te wees. Jesus het vir die vreugde wat vir Hom voorgehou is, gedoen wat Hy moes doen, en so moet die eindpunt ook vir ons iets wees waarheen ons leef en wat vir ons as motivering dien.

Baie mense het ander dinge wat hulle motiveer en aandryf, soos om ryk te word of skatte bymekaar te maak ens, maar die geestelike behoort ons grootste motivering te wees, die klaarmaak van die werk of die vervulling van God se voornemens.

Ek dink mense verloor hierdie motivering omdat hulle nie altyd presies weet wat vir ons voorlê nie. Baie mense is verward oor al die goed wat hulle hoor, en ander word weer vertel ons hoef nie te weet nie – dis alles in God se hande.

Maar as ons nie weet waarheen ons op pad is nie, kan enige pad ons daarheen lei. Daarom moet die kerk sy mense behou met programme en allerhande dinge wat die gehoor streel. Dis soos ’n speelding wat aanmekaar opgewen moet word anders loop hy nie.

As ons ons oë kan ophef en rig op Jesus, die leidsman en voleinder van ons geloof, en ons kan die einde in sig kry en dit ons motivering maak, sal ons nooit opgewen hoef te word nie. Ons sal ’n innerlike aandrywing hê wat enige storm sal kan trotseer, want dis nie in onsself gesetel nie – dis gesetel in Hom wat ons grootste motivering is.

Dit lê buite ons, en solank ons dit nog nie bereik het nie, sal ons nooit vervul wees nie. Een van die tekens dat die werk nog nie klaargemaak is nie, is die feit dat mense nog aan sterflikheid onderworpe is en nog steeds doodgaan.

Die dood is die laaste vyand wat oorwin moet word en wanneer dit gebeur, sal ons met onsterflikheid oorklee word en ’n plek in God bereik waar daar geen dood meer sal wees nie.

As dit in sigself nie genoeg motivering is om aan te gaan nie, weet ek nie wat is nie. Wat ’n wonderlike ding om na uit te sien – ons gaan nie alleen vir Jesus sien soos Hy is nie – die Bybel sê ons gaan ook aan Hom gelyk wees.

Halleluja!